• Mincke

Een vakantie hoeft niet ontspannen te zijn!

Bijgewerkt: 17 jan 2018

Wij hebben de goede gewoonte om iedere twee jaar op #vakantie te gaan met twee andere gezinnen. Totaal zijn we dan met 14 personen waarvan 8 kinderen. Het idee is dat elke keer een ander gezin de vakantie organiseert. In 2015 gingen we in de maand augustus met elkaar #berghut wandelen, want zo zeiden onze vrienden 'Een vakantie hoeft niet ontspannen te zijn'! Ooowkee....zo sportief als wij waren, vonden we dit nog best spannend. Maar het werd één van de meest gave reizen ooit! Ik neem je mee!


Stop aan de Chiemsee


Na een nacht doorrijden vanuit Nederland, maakten we een ontbijtstop bij de #Chiemsee, het derde grootste meer van Duitsland. Met dit mooie weer, zo vroeg en rustig, meteen maar even een opfrissingsduik in het water genomen!

Na de broodjes, de koffie en de douche hup de auto weer in voor het laatste traject met als eind- bestemming Schladming, het mooiste wandelgebied van Oostenrijk. Daar hadden we met iedereen afgesproken.

De Schladminger Tauern liggen op de grens tussen Salzburgerland en Stiermarken en behoren tot de Niedere Tauern in de Oost-Alpen. Het grootste gedeelte van het gebied is uitgeroepen tot beschermd landschap en de hoogste bergtop is de Hochgolling (2862 m). Zouden we die gaan aantikken? 


De eerste nacht in het Alpine Club Hotel in #Schladming stond in het teken van elkaar weer zien, zwemmen, lekker eten, biertje erbij en elkaar bang maken voor wat komen ging...We zouden de auto's parkeren met onze overige bagage en alleen meeslepen wat we echt nodig hadden: lakenzakken, wandelschoenen en kleding, waterflessen, geld en zo verder, Veel hadden we niet nodig.


Berghutwandelen


De bedoeling was dat we van hut naar hut gingen lopen, 4 dagen, 3 nachten. De totale lengte was maar 15,2 km, maar we zouden wel 1000 meter stijgen en ook weer 1500 meter dalen. De top die we wilden bereiken lag op 2421 meter hoogte. Klonk niet zo heel moeilijk? Gemiddeld liepen we tussen de 3 en 5 km per dag.


Dag 1

Een bus bracht ons van Schladming naar ons startpunt: de Ursprungsalm op 16oo meter hoogte. Vanaf hier zouden we 3,3 km lopen naar de Ignaz-Mattis hütte op 1986 meter, tegelijk onze eerste overnachtingsplek. De meisjes hadden er in ieder geval zin in!



Nou, ik kan je vertellen, ik liep best al te puffen dat eerste stukje...

Vooral de klim naar boven! Maar...en dat is echt waar, je wordt beloond! We kwamen aan op een prachtige plek, een berghut met uitzicht op een meer, waar de kinderen zich zelfs nog in gewaagd hebben. We hadden natuurlijk mazzel met het weer, een stralende zon, het verdiende biertje op het terras, schoenen uit: dit was vakantie! Je eet in de hut tegen hele schappelijke prijzen, wel contant te betalen, dus neem voldoende cash mee. Wij sliepen met elkaar op een zolder, heel gezellig!


Dag 2


Weer vroeg uit de veren, want vandaag zouden we al de top bereiken als we tenminste een beetje doorstappen. Doel van vandaag: de Keinprechthütte op 1872 meter. Maar ja, dan moesten we dus wel die top over en dat zou nog best een klus worden. Zouden de kinderen het kunnen? De jongste was 7!

Onderweg komen we wilde paarden tegen en klimmen we gestaag door. Naarmate we dichter bij de top komen, wordt het wel zwaarder. Er hangen touwen om ons aan op te hijsen. Eigenlijk hebben Pieter en ik het zwaarder dan de kinderen. Joep is als eerste boven en is zo behendig als een berggeit...



Met die brandende zon (maar we klagen niet) drinken we veel water, want de zweetdruppels parelen op ons voorhoofd. We nemen ons voor echt te gaan werken aan onze conditie, wat lopen we nu te hijgen bij zo'n bergje? 



Uiteindelijk worden we beloond voor de inspanningen met een onvergetelijk uitzicht. We made it! Rust, lunch, drinken, achterover liggen in het gras en vooral genieten...



Na de euforie moeten we dalen naar onze hut. Da's nog helemaal niet gemakkelijk..Volgens Pieter is dit geen pad...hij ziet geen pad...Het zijn eigenlijk alleen maar stenen, het lijkt wel een maanlandschap. Maar ja, we moeten wel naar beneden, je kunt niet zeggen ik stop er mee...


Zo tegen een uurtje of vier komen we aan bij onze Keinprechthütte. en we vertrokken tegen negenen. Grappig om te zien dat je ook daar weer veel mensen tegenkomt van de vorige hut. Hier slaapt een deel van ons in een zolder, en de rest in een vierpersoonskamer.



We moeten wel door andere slaapzalen heen sluipen om bij die van ons te komen. 

We maken er een heerlijke namiddag en avond van met schnapps, een stevige bergmaaltijd en kaartspelletjes.. De kinderen vermaken zich prima, van verstoppertje tot lezen, chillen en spelletjes doen.


Dag 3

Op naar onze laatste #berghut! Die ziet er top uit, aan een meertje met houten terras. Deze dag wordt makkelijker dan de vorige, We passeren kleine stroompjes, komen mooie hutten tegen voor een pauze; dit lijkt meer op een mooie stevige boswandeling,..





We komen in de middag aan in een klein paradijsje: de Fahrlechhütte op 1680 meter. Aan het water, aparte hut voor de gasten en een poepschuur, meer is het echt niet (de bio manier zeg maar). Wilde paarden en koeien met bellen komen ons gedag zeggen. Wat is het hier idyllisch! Zo te zien komen hier ook veel dagjesmensen. Die vertrekken allemaal weer om een uurtje of vijf..en dan hebben wij het rijk voor ons alleen. Wat een luxe! We kijken uit op de bergtop die we gisteren hebben aangetikt, we zwemmen, we lezen, we spelen spelletjes...Totale ontspanning, we hebben het gered!


Na afloop van deze berghuttentocht, gingen we alsnog voor totale ontspanning in een luxe villa, Villa Putterersee! Zeer geschikt verblijf voor wat grotere groepen en echt van alle gemakken voorzien. Iedereen eigen badkamer, zwembad, grote living.

Kortom, dit was weer eens een TOP vakantie!


46 keer bekeken